Todos muy buenos, democráticos, políticamente correctos pero la realidad es esta.

En nuestra comarca de Bergantiños así como a Costa da Morte somos ricos en emigrantes, pobres, trabajadores pobres y pensionistas pobres.
Los trabajos basura abundan temporales con jornadas de más de 10 horas diarias cobrando a veces menos del salario mínimo, sin embargo para sobrevivir no nos queda más remedio que coger la maleta e ir por el mundo a buscarnos la vida.
Esto pasa en el siglo XXI en Galicia; pero lo curioso es que Rosalía de Castro en el siglo XIX escribía esto:


Venderonlle os bois venderonlle as vacas o pote do caldo y a manta da cama

venderonlle o carro e as leiras que el tiña deixárono solo ca roupa vestida.

María eu son mozo, pedir non e dado eu vou po lo mundo pra ver de ganalo.


Ánimo compañeiro toda terra e dos homes, ánimo compañeiro a quen se muda dios o axuda.


No semblante alegría e no corazón o esforzo e as campanas armoniosas da esperanza lonxe tocando a morto.


Este vaise e aquel vaise e todos todos se van, Galicia sin homes quedas que te poidan traballar, tes en cambio orfos e orfas 

e campos de soledad e nais que no teñen fillos e fillos que non ten país e tes corazóns que sufren longas ausencias mortais.

Aunque esto se haya escrito hace casi 200 años parece de rabiosa actualidad.

VOX CON BERGANTIÑOS tiene como extrema necesidad revertir esta situación creando las condiciones que generen trabajo de calidad y estable tanto en Bergantiños como en toda a costa da Morte atrayendo empresas que inviertan aquí, berrando nas institucións para que fagan cousas que realcen o valor añadido da nosa pesca, ganadería e agricultura e impulsen a industria que non temos ¡xa está ben!.

¡Viva Bergantiños e a nosa Costa da Morte e VIVA ESPAÑA.!

Entradas populares